Ik ben halverwege mijn val naar slaap als ik de klap hoor van de speen op het parket. Ze huilt. Mond open en trillende onderlip.

Ik stop - zij spuugt uit - de speen - zij spuugt uit - in - zij spuugt uit - haar - zij spuugt uit - mond.

Die zit.

Ze sabbelt alsof ze nooit anders heeft gewild.

'Goed zo' moedig ik haar aan. Ze kijkt en stopt. De speen valt uit haar mond, als een vogel met een hartaanval tijdens een vlucht.

Stilte.

Dan mist ze de speen en krijst alsof ze net verlaten is na een veertig jaar durend huwelijk.

Ik stop - zij spuugt - de speen - zij spuugt - weer - spuugt - in - spuugt - haar - spuugt - mond. Ze sabbelt en is rustig. Ze valt in slaap.

Ik ga liggen en trek het dekbed over mijn hoofd. Ik wil ook een speen.